Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami współczynnik U przenikania ciepła ściany jednowarstwowej nie może być wyższy niż 0,5 W/(m2K).

To naprawdę dużo, dlatego ściany o aż tak wysokiej wartości współczynnika U praktycznie nikt dzisiaj nie buduje. Dla ściany dwuwarstwowej lub trójwarstwowej wartość maksymalna współczynnika przenikania ciepła określana jest na poziomie 0,3 W/(m2K). Osoby, które planują budowę własnego domu bardzo szybko stają się specjalistami w tej dziedzinie i analizując współczynniki dostępnych na rynku materiałów są w stanie z łatwością obliczyć jakie parametry cieplne będzie miał mur zewnętrzny ich wymarzonego domu.

Ponieważ materiały budowlane oferowane dzisiaj na rynku mają naprawdę niezłe parametry cieplne, większość osób ogranicza się do wyboru muru jednowarstwowego lub co najwyżej dwuwarstwowego zakładając, że i tak zmieszczą się z zapasem w wymaganym przepisami zakresie przenikalności cieplnej.

Na przykład jednowarstwowa ściana z bloczków z betonu komórkowego o grubości 40 lub 42 cm ma U =0,23 W/(m2K), zatem nawet bez dodatkowego ocieplenia zewnętrznego spełnia normy budowlane. Ściana dwuwarstwowa, czyli mur nośny z zewnętrzną warstwą izolacji ze styropianu lub wełny mineralnej tym bardziej gwarantuje zmieszczenie się w normie, zatem budowa muru trójwarstwowego, to dla wielu zbyt wielki wydatek, bo tu już wchodzi w sferę budownictwa energooszczędnego.

Mur trójwarstwowy składa się z 3 elementów:

1) warstwy nośnej (grub. 24 cm) /tu: Poroton 24/

2) warstwy izolacji termicznej umieszczonej w szczelinie powietrznej (grub. 2x6 cm) /tu: ROCKTON/

3) warstwy osłaniającej, elewacyjnej (grub. 12 cm) /tu: cegła klinkierowa/

Nośna warstwa konstrukcyjna wykonana może być z betonu komórkowego, ceramiki czy silikatu. Mur trójwarstwowy to moim zdaniem najlepsze rozwiązanie, bo właściwe dobranie materiału z jakiego wykonana będzie każda jego warstwa pozwala maksymalnie wykorzystać właściwości zastosowanego materiału i bardzo wydatnie zwiększyć trwałość i osiągane parametry.

To z kolei przekłada się bardzo wyraźnie na długotrwałość, koszty eksploatacji i komfort użytkowania zbudowanego w tej technologii budynku (mikroklimat). Warstwa termoizolacyjna, to w przypadku muru trójwarstwowego najczęściej wełna mineralna, która ściśle przylega do muru nośnego, a między nią i warstwą elewacyjną pozostawia się ok. 4 cm szczelinę powietrzną która pełni funkcję wentylacyjną i odwodniającą.

Do podstawowych atutów muru trójwarstwowego ze szczeliną powietrzną, zalicza się:
- świetne współczynniki przenikalności cieplnej muru, uzyskane dzięki właściwie dobranym materiałom konstrukcyjnym, ich grubości i grubości i rodzajowi warstwy izolacji,
- wytrzymałość i trwałość konstrukcji muru,
- bardzo dobrą akumulację termiczną muru (stała czasowa)
- uzyskanie wysokiej izolacyjność akustycznej (komfort mieszkania)
- możliwość zastosowania estetycznej i odpornej na warunki atmosferyczne elewacji (nie wymagającej tynkowania) z cegły klinkierowej (ochrona muru nośnego i izolacji).

Mur trójwarstwowy, to rozwiązanie godne szczególnego polecenia, ponieważ technologia ta gwarantuje uzyskanie wyjątkowo trwałych ścian, o bardzo dobrych parametrach przenikalności cieplnej i świetnej akumulacji termicznej oraz o znakomitej izolacyjności akustycznej.

Wysoka trwałość wynika z efektywnego wykorzystania właściwości warstw, które wykonane z poprawnie dobranych materiałów budowlanych bardzo dobrze spełniają wyspecjalizowane funkcje.